De Paralympische Winterspelen van MilanoCortina 2026 liggen achter ons. Voor Nederland waren het de succesvolste Winterspelen ooit: drie keer goud, drie keer zilver en één keer brons. In de extra lange podcastaflevering Arrivederci Cortina! blik ik terug op de dingen die mij bijblijven van deze Spelen.

Luister Arrivederci Cortina hier:

Winterspelen met lenteweer

Als er één thema boven alles uitstak, dan was het weer: winter bleek opnieuw een rekbaar begrip. Pas op de laatste dag kwam er ineens een dik pak sneeuw bij waardoor de slalom maar net door kon gaan. Het grote geluk: Cortina d’Ampezzo is een écht wintersportgebied. Er was materieel en mankracht. Daardoor kon de slalom doorgaan en precies daar viel het derde goud voor Nederland.

Jeroen Kampschreur: mentaal goud 

De naam die voor altijd in het Nederlandse sportgeheugen zit: Jeroen Kampschreur. Hij won goud op de Super G, de supercombinatie en de slalom. Wat hij vooral liet zien: mentale veerkracht. Na een harde val in de afdaling schakelde hij razendsnel. Zijn eigen sleutel? Niet te graag willen. Niet fixeren op het resultaat, maar op het skiën zelf: dan volgt het resultaat.

Vrijdag 13 maart werd een geluksdag

Voor Nederland werd vrijdag de dertiende geen pechdag, maar een hoogtepunt. Lisa Bunschoten pakte zilver op de banked slalom (snowboarden). Vier jaar geleden waren haar Spelen teleurstellend. Inmiddels is er veel veranderd: ze trouwde, werd moeder van Jane en keerde terug met een heldere keuze. Ze focuste bewust op één onderdeel: banked slalom. Het werd net geen goud, maar wél een zilver waar ze zichtbaar trots op was.

Debuteren is leren

Niet iedereen kwam in de buurt van de medailles, en dat hoeft ook niet. Voor Claire Petit, Thijn Speksnijder en Dean van Kooij draaiden deze Spelen vooral om ervaring.

Tijn straalde, ongeacht zijn klassering. Dean beleefde zijn debuut alsof hij in een sport-sprookje was beland. De conclusie is simpel: dit was een begin. Over vier jaar kan dit het fundament blijken.

Media-aandacht: Nederland nog te stil

In Nederland hoor je vaak dezelfde frustratie: waarom is het niet meer op tv, in de krant, overal live? Wat mij opviel: internationaal is dat probleem veel kleiner. Perscentra zaten vol, sporters werden na elke run door meerdere journalisten opgevangen. Nederland loopt achter. En dat is zonde, want het verhaal van de Paralympische Spelen gaat niet alleen over beperking, maar over sport, druk, tegenslag en het leveren op het moment dat het moet. 

De stille krachten: Falco Teitsma en Nick Elsewaerd

In alle aandacht voor medailles mag je de bouwers niet vergeten. Falco Teitsma stopt na 18 jaar als bondscoach. Hij was er vanaf het moment dat para-alpineskiën in Nederland nog nauwelijks structuur had. Van één sporter in 2010 naar een team dat nu historisch presteert. Nick Elsewaerd speelt een sleutelrol in innovatie. Denk aan materiaalontwikkeling en het zoeken naar marginal gains die op dit niveau het verschil maken. 

Wat Milano Cortina mij (opnieuw) leerde

Deze Spelen maakten een paar dingen nog duidelijker:

• De Paralympische Spelen zijn mentaal net zo zwaar als fysiek.
• Winst en verlies zitten in details: materiaal, begeleiding, omstandigheden, timing.
• Het verhaal is groter dan medailles. Ook zonder podium kun je een succesvolle Spelen hebben.

Boek Milano Cortina 2026

Ik ga nu vooral verder met het boek: Milano Cortina 2026 – De Nederlandse wereld achter de Paralympische Spelen (verschijnt 21 mei, nu te pre-orderen via parawatcher.nl). Daarin gaat het juist om wat je niet ziet in de uitslag: de mentale kant, techniek, coaching en alles achter succes.

Blijf op de hoogte

Ook na deze Paralympische Spelen houd ik je op de hoogte van alles wat er in de parasport gebeurt. Wil je niets missen?

• Volg me op Instagram: @parawatcher
• Schrijf je in voor de nieuwsbrief
• En terugkijken op deze Spelen? Hier vind je alles over Milano Cortina 2026

Grazie mille voor het luisteren.

De volgende reguliere ParaWatcher Podcast verschijnt op 9 april: dan praat ik met zitvolleyballer Bowen de Haas over zijn weg naar het Nederlands team en de rol die de paralympische talentdag daarin gespeeld heeft.

Ciao!