“Laat Eddy maar schieten”, galmt over het complex van de PSV Foundation Academy. “Guus, opletten … Mooi Giano!” Tussen de aanmoedigingen klinkt het geluid van schoenen tegen een bal, een bollend doelnet en het gekletter van krukken. De training van het PSV Amputatievoetbalteam is in volle gang. Ruim een jaar geleden omarmde de Eindhovense club de sport voor ‘voetballers met één schoen’.

Het initiatief voor het amputatieteam bij PSV kwam van Eddy Neggers (23 jaar), die als keeper al een aantal jaar in het nationale team speelt. “Wij trainden elke week een keer, speelden een stuk of tien, twaalf wedstrijden per jaar, maar de sport groeide niet echt. We hadden maximaal twaalf spelers en waren beperkt tot het spelen tegen landenteams. En kijk je bijvoorbeeld in Engeland of Turkije, daar heb je ook veel clubteams. Ik dacht: het zou toch mooi zijn als wij ook tegen die teams kunnen spelen? Maar dan moest er eerst een club zijn die ons wilde omarmen.”

Met die vraag klopte Eddy aan bij Harm Oppers (32), sportcoach bij de PSV Foundation, de maatschappelijke tak van de Eindhovense betaaldvoetbalclub. “Wij realiseren maatschappelijke projecten door middel van voetbal”, vertelt Harm. “Dat is heel divers; van een programma om aan het zelfvertrouwen te werken van kinderen die vroegtijdig dreigen te stoppen met school en een leefstijlprogramma om de gezondheid te bevorderen tot walking voetbal voor 60+-ers en dus amputatievoetbal.”

Vliegende start
Dat amputatievoetbal prima bij de PSV Foundation zou passen, zag Harm meteen. Toch duurde het nog een jaar voor algemeen directeur Toon Gerbrands vol trots bekend mocht maken dat PSV als eerste Nederlandse club de sport zou omarmen. “Dat was een fantastisch moment”, glundert Eddy. “Een betere start van het team hadden we niet kunnen hebben. Maandag was de nieuwjaarsreceptie waar het nieuws bekend werd gemaakt, twee dagen later bij onze eerste training was er veel media- en publieksaandacht. Echt een vliegende start!”

PSV-trainer Harm Oppers; inzet: keeper Eddy Neggers

En het resultaat van die aandacht mag er zijn: bestond het nationale team maximaal uit 12 spelers, het PSV-amputatieteam telt al bijna het dubbele aantal. En vooral ook: meer mensen kénnen de sport. “Het is geweldig dat we nu 22 spelers hebben, dat biedt meer mogelijkheden”, erkent Harm. “Maar er is vooral ook goed gereageerd op het feit dat dit team nu bestaat. Zo is er inmiddels bij NEC een soortgelijk project gestart en is ook FC Dordrecht aan het kijken of ze een amputatieteam van de grond kunnen krijgen. Ook buiten Nederland was er veel enthousiasme.”

Dat enthousiasme kreeg vaste vorm tijdens een trainingskamp eind december samen met Everton FC. De ervaren Engelsen gingen twee keer met de zege aan de haal (0-1 en 0-3), maar Harm kijkt tevreden terug: “Het is voor ons een belangrijke ervaring. We hebben wedstrijden nodig om beter te worden. In Engeland lopen ze een paar stappen op ons voor; ze hebben een officiële competitie met acht teams.”

Van een andere internationale tegenstander werd in 2019 wél gewonnen. Half juni speelde PSV haar allereerste officiële wedstrijd tegen het Royal Antwerp. Ook voor de Belgische club was het de eerste wedstrijd. Harm stapte als winnende trainer (4-0) trots van het veld. “Maar het belangrijkste vind ik nog altijd dat we iedereen de mogelijkheid bieden om te voetballen. Ongeacht leeftijd, sociale, maatschappelijke achterstand of handicap. Iedereen moet kunnen voetballen.”

Beenamputatie
Maar toch… Na een beenamputatie is voetbal nou niet de eerste sport waar je aan denkt. “Nee, maar je moet gewoon kunnen doen wat je leuk vindt”, oppert Harm. “Een beperking moet geen beperking zijn om de sport te beoefenen die je leuk vindt. Plezier in het spelletje; dat is waar het om gaat.” Dat beaamt ook Eddy. Hij mist sinds zijn geboorte zijn linkerarm. “Ik heb heel lang gezwommen, op hoog niveau, ook bij PSV, maar op een gegeven moment ging dat niet meer. Toen zag ik op tv dat er amputatievoetbal bestond. Ik heb een mailtje gestuurd of ik eens mee kon komen trainen en sindsdien zit ik erbij.”

Met een (natuurlijke) armamputatie was zijn rol in het veld meteen duidelijk: keeper. Dat is de enige speler op het veld die twee benen heeft. Eddy: “Ik zou op zich nog wel mee kunnen doen in een valide team, maar voor jongens met een beenamputatie is dit de enige manier om te voetballen. Met een prothese of krukken mag je niet in een valide team. En voor mij is het mooi om te voetballen met jongens die min of meer hetzelfde hebben als ik. Natuurlijk is het voor mij anders, omdat ik al sinds mijn geboorte een arm mis. Maar toch maak je allemaal ongeveer hetzelfde door. Daar praten we ook onderling over. En dat helpt enorm.”

Trainingen
Terwijl de zon langzaam ondergaat, instrueert Harm zijn spelers voor de volgende oefening. “Je moet trainingen een beetje aanpassen voor elke doelgroep en elk niveau”, vertelt hij. “De jongste is hier 9 jaar, de oudste 63 jaar; de een speelt al jaren, de ander is net begonnen. De verschillen zijn gigantisch. Daar moet ik rekening mee houden, maar dat doen de spelers onderling ook. Tegelijkertijd: voor mij is het niet ‘anders’. Mensen die aan het voetballen zijn, vind ik het allermooiste. Met of zonder beperking, jong of oud. Pas toen we een maand of drie met dit team bezig waren, stond ik eens van een afstandje te kijken en zag ik dat het toch wel iets bijzonders was.”

Terwijl we aan de rand van het Eindhovense kunstgrasveld praten over meedoen, plezier en geen beperkingen, werpt zich toch de vraag op: wat is het sportieve doel? De Europa League was het eigenlijk doel voor 2020, maar na afmelding van de kampioen van Azerbeidzjan maakt PSV op uitnodiging haar debuut in de Champions League. Dat toernooi vindt plaats in het Poolse Bielsko-Biala (22-24 mei). PSV is in de groepsfase gekoppeld aan de kampioenen van Turkije, Italië en Georgië. “Dat wordt een unieke ervaring”, erkent Harm. “Waar de sport in Nederland nog heel klein is, is ‘ie in Europa heel groot. Dit is dé kans om dat te gaan ervaren.”

En hoewel zo’n debuut leuk is, is vaker meedoen aan de Champions League toch het doel. “Nu hebben we het geluk dat we de plek van een andere club in mogen nemen, maar om normaal mee te mogen doen aan de Champions League, moet je een nationale competitie met minimaal drie teams hebben”, legt Harm uit. “Dus willen we kijken we hoe we clubs enthousiast kunnen maken, willen we onze kennis delen. Niet alleen met betaaldvoetbalclubs, ook met amateurverenigingen.”

“Niet dat we nou persé een keer de Champions League willen winnen, hoor. Dat is bijzaak. Maar het is wel een podium om nationaal én internationaal meer bekendheid te krijgen voor amputatievoetbal. En door die extra aandacht kunnen wij dan weer meer mensen bereiken, zodat nog meer mensen de kans krijgen om te voetballen te beoefenen. Daar gaat het om.”

Meer weten over het PSV Amputatievoetbalteam? Kijk op www.psv.nl/foundation.

Foto’s: Mathilde Dusol.