In deze coronalockdowntijd heb ik niet heel van die fijne gesprekken met parasporters, maar afgelopen week gelukkig wel. Gewoon een leuk gesprek, over sponsoring, over een eigen website, over hoe vertel je je verhaal en over wat je wilt bereiken. Niet zozeer sportief, niet te vertalen in medailles, maar meer een soort groter doel. De wereld een beetje mooier maken, zeg maar.

“Ja, maar moet ik mezelf dan inspirerend vinden? Dat vínd ik namelijk helemaal niet”, zegt de sporter in kwestie.
– “Ik wel”, antwoord ik met een lach.

Het blijft even stil en er volgt een diepe zucht. “Ik heb zooooo’n hekel aan sporters die mensen willen inspireren…” Het toontje waarop dit gezegd wordt, is per mail lastig over te brengen, maar het is een mix van een verongelijkte Thierry Baudet en een boze Donald Duck.

Gefrustreerd voegt hij eraan toe: “Hoezo ben ik inspirerend omdat ik een handicap heb?”

Ah, oké … Maar dát is niet waarom je mensen inspireert … Je bent niet inspirerend om wat je hébt (lees: je handicap), maar om wat je dóet! Door gewoon te zijn wie je bent, door te doen wat je doet, inspireer je mensen. Of niet. Kan ook. Maar voor flink wat mensen bén jij nou eenmaal inspirerend.

En het is overigens verdomd logisch dat jij jezelf niet inspirerend vindt (tenzij je Thierry bént), want: wat jij doet, is nou eenmaal jouw leven. Voor jou is het doodnormaal.

Nee, jij sport niet met als doel mensen te laten zien wat er allemaal mogelijk is met een handicap. Je sport gewoon omdat je het leuk vindt, omdat je er goed in bent. Maar juist door dat te doen; door te sporten, door jouw handicap niet als issue te zien, door te streven naar het allerhoogste niveau, door dóór te gaan waar anderen stoppen, inspireer jij.

Jij laat veel mensen – met en zonder handicap – zien dat er dingen mogelijk zijn waar zij zelf nog nóóit aan hebben gedacht. Bijvoorbeeld …

Dat je moet doen wat je leuk vindt.
Dat een bepaalde sport wél mogelijk is met handicap X.
Dat je altijd voor het hoogste moet gaan.
Dat je dromen na kunt jagen. 
En ambities waar kunt maken.
Dat je alles uit het leven moet halen.
Dat geen tegenslag te groot hoeft te zijn.
Dat … nou ja, vul maar aan.

Daarom ben jij inspirerend. Wil je dat niet? Jammer joh. 
Je bent het nou eenmaal. Hoef je niks voor te doen.
En wees daar trots op.


Ik mail deze ervaringen en adviezen ook elke 14 dagen op vrijdagochtend naar een selecte groep paralympische sporters. Als extra service. Vinden ze handig. Wil je dat ook? Je schrijft je hier in.