Blessures horen bij topsport, maar wat als herstel langer duurt dan gehoopt? En wat als je grootste droom – de Paralympische Spelen – plotseling buiten bereik lijkt te raken? In de nieuwste ParaWatcher Podcast deelt atlete Fleur Schouten haar persoonlijke reis door tegenslag, revalidatie en de zoektocht naar nieuwe motivatie. 

Luister de hele aflevering hier:

In december 2023 raakt Fleur geblesseerd aan haar enkel, vlak voor het indoorseizoen. Aanvankelijk lijkt het mee te vallen, maar na een scan blijkt er een stukje bot los te zitten en zijn de enkelbanden beschadigd. Omdat de Paralympische Spelen van Parijs eraan komen, kiest ze – samen met haar coach – voor een conservatieve aanpak: rust. En daarna rustig opbouwen. Maar de pijn blijft. Pas als de teleurstelling van het missen van Parijs indaalt, volgt het besef dat er iets anders moet. Een operatie is onvermijdelijk. Het begin van een lang revalidatietraject.

Revalideren van dag tot dag

Fleur beschrijft haar herstel als puzzelen en geduld hebben. In het dagelijks leven gaat alles alweer goed, maar in de topsport is het zoeken naar grenzen: elke training is spannend, elke maand hopelijk iets minder stijfheid. “Ik wil niet naar gisteren kijken, want dan lijkt het hetzelfde. Maar als je een maand terugkijkt, zie je pas vooruitgang.” Kleine stapjes worden zo grote mijlpalen.

Tegenslag en twijfel

Het missen van Parijs is pijnlijk. De druk valt weg, maar ook het grote doel. Fleur geeft toe dat ze twijfelde of ze wel verder wilde met topsport: “In dat jaar zonder wedstrijden heb ik gezien wat het leven buiten de sport te bieden heeft – en dat is ook ontzettend leuk.” Maar de liefde voor atletiek blijft. Ze besluit zichzelf een kans te geven: niet stoppen, maar het proces omarmen en kijken hoever ze kan komen.

Liefde voor de sport

Wat Fleur overeind houdt, is haar passie voor atletiek. Vanaf jonge leeftijd – dankzij haar prothesemaker – is ze niet meer van de baan weg te slaan. “Als ik alles zou mogen doen, zou ik dit het allerliefste doen.” Die liefde is haar houvast, vooral in zware periodes. Het plezier in het bewegen, het gevoel op de baan, het idee dat er altijd méér in zit dan je tot nu toe hebt laten zien.

Omgaan met succes van anderen

In haar revalidatie kijkt Fleur vanaf de tribune naar het succes van haar teamgenoten. Ze gunt het hen, maar het steekt ook. “Ik was niet fit genoeg, maar ik had daar ook willen staan.” Het is een eerlijk en herkenbaar gevoel voor veel sporters: trots en jaloezie gaan soms hand in hand.

Nieuwe doelen, kleine stappen

De stip aan de horizon is nu één wedstrijd dit seizoen. Geen grote plannen, maar stapje voor stapje terugkomen. “Als ik één wedstrijd kan doen, is dat al heel waardevol.” Daarna kijkt ze verder, misschien richting het WK in 2027. Eerst maar eens volledig pijnvrij kunnen springen.

Herstel is geen rechte lijn. Grote doelen zijn mooi, maar soms moet je ze loslaten om ze later weer op te kunnen pakken. Twijfel hoort erbij, maar de liefde voor je sport, vak, of wat je ook doet, geeft houvast. Soms is één kleine stap vooruit al een overwinning op zich.

Luister de aflevering

Benieuwd naar het hele verhaal? Luister de nieuwste ParaWatcher Podcast met Fleur Schouten via je favoriete podcast-app (Spotify) en laat weten wat jij herkent uit haar reis.

Luisteren + reageren

Heb je geluisterd? Ik hoor graag wat je ervan vond!

• Reageer via Instagram: @parawatcher
• Laat een review/beoordeling achter in je podcast-app (dat helpt anderen deze podcast te vinden)
• Tip me: wie moet ik zeker uitnodigen in een komende aflevering?
• Alle afleveringen van de podcast vind je hier.

Samen verspreiden we het paralympische verhaal. Zonder clichés.