Vorig jaar werd Cheyenne Bouthoorn wereldkampioen kogelstoten in de F36-klasse. Ze stootte 9,62 meter – persoonlijk record, ruim verder dan alle concurrenten. En toch beschouwt ze het niet als een moment dat alles veranderde. Ik praat hierover met haar in de nieuwste aflevering van de ParaWatcher Podcast.

Luister de aflevering hier:

Ik sprak Cheyenne op Nationaal Sportcentrum Papendal, de plek waar ze traint en woont. Over wat je op de atletiekbaan ziet — maar vooral over alles wat daarachter zit: de keuze om een sport te verlaten die niet bij haar paste, de chaos van één dag in Rotterdam, en de vraag wat een wereldtitel nou eigenlijk betekent als de Paralympische Spelen niet in beeld zijn.

Eerste stoot ongeldig

Cheyenne ging naar het WK in New Delhi met het gevoel dat ze wereldkampioen kon worden. Maar de wedstrijd begon niet zoals gepland: eerste stoot ongeldig, de balk geraakt. Zenuwachtig, zo vertelt ze zelf.

De tweede stoot belandde ruim boven de negen meter. De rest van de wedstrijd was – in haar eigen woorden – gewoon stoten. Het besef dat ze wereldkampioen was? Dat duurde even. “De volgende ochtend werd ik wakker en dacht ik: hé, verrek, ik ben wereldkampioen.”

Bizarre dag in Rotterdam

Hoe ze überhaupt op dat WK belandde, is minstens zo’n goed verhaal. Cheyenne had de kogel jarenlang laten liggen – tot ze de wereldranglijst bekeek en bovenaan een afstand zag staan die ze zelf ruim kon verbeteren. De kwalificatielimiet stootte ze in Rotterdam, op een chaotische dag, waarop ze de 100 en 200 meter liep én dus haar limiet haalde.

Haar coach trok achteraf (met een knipoog) de conclusie: “We gaan voor het kogelstoten voortaan altijd een 200 lopen.”

Parijs en LA zonder kogelstoten

Die wereldtitel heeft een wrange kant. In aanloop naar Tokio miste Cheyenne de paralympische limiet voor kogelstoten met 1 centimeter. In Parijs stond kogelstoten voor haar klasse niet meer op het paralympisch programma en ook over twee jaar in Los Angeles is dat het geval. Het deelnemersveld is simpelweg te klein geworden.

Ze vertelt er nuchter over. “Je kan over die ene centimeter niet de hele tijd blijven mokken.” Maar het betekent wel dat haar wereldtitel niet gevolgd zal worden door paralympisch succes.

Luister de aflevering

Benieuwd naar het volledige gesprek met Cheyenne Bouthoorn? Na het gesprek geef ik uitleg bij een paar termen en thema’s die voorbij komen: de F36-klasse, het classificatieproces, het kwalificatiesysteem en waarom kogelstoten niet op het Paralympisch programma staat.

De ParaWatcher Podcast verschijnt in twee versies:

• De gratis versie beslaat het eerste deel van het gesprek: het WK-verhaal, de kwalificatie in Rotterdam en haar nuchtere kijk op die wereldtitel. Te vinden in elke podcast-app (link naar Spotify).
• De versie voor Vrienden van ParaWatcher bevat het volledige gesprek. Daarin gaat het ook over hoe Cheyenne bij de atletiek belandde, wat het leven op Papendal met je doet en wat haar doelen zijn richting Los Angeles 2028. Inclusief een uitgebreidere uitleg na afloop.

Je leest hier hoe je Vriend van ParaWatcher kunt worden.

Luisteren + reageren

Heb je geluisterd? Ik hoor graag wat je ervan vond!

• Reageer via Instagram: @parawatcher
• Laat een review achter in je podcast-app. Dat helpt anderen deze podcast te vinden
• Tip me: wie moet ik zeker uitnodigen in een komende aflevering?
• Alle afleveringen van de podcast vind je op parawatcher.nl.

Samen verspreiden we het paralympische verhaal. Zonder clichés.