Selecteer een pagina

Ik wil je weer even meenemen naar een gesprek dat ik niet zo lang geleden had met één van je paralympische collega’s. Zoals je van me gewend bent: ik noem geen namen. Die collega is lekker bezig op de socials, heeft een aardige website en zelfs zo af en toe een nieuwsbrief. En binnenkort staat er een WK voor de deur. Kans op een wereldtitel én kwalificatie voor Tokio 2020. Enorm belangrijk toernooi dus.

Ik vraag wat ze tijdens het WK aan haar promotie gaat doen.
– “Niks.”

Sorry? Ik dacht even dat je ‘niks’ zei.
– “Ja. Inderdaad. Niks. Dan doe ik he-le-maal niks. Dat leidt veel te veel af.”

Het was een advies dat ze bij een eerder toernooi van haar coach had gekregen. Social media zou veel te veel afleiden van haar focus. Zou afleiden van waarvoor ze werkelijk naar een groot toernooi kwam: zo goed mogelijk presteren en medailles winnen. Vanuit de coach geen vriendelijke vraag, meer een bevel. Gewoon: niet doen. Twitter, Facebook en Instagram zijn een ‘no go’. Website en nieuwsbrief: idem dito.

Ik probeer de logica van dit advies te begrijpen, maar ergens tussen mijn oren blokkeert het.

Je bouwt dus gedurende het hele jaar aan een band met jouw sponsoren, met jouw volgers, met jouw fans. Je vertelt over je trainingen, over het moment dat je je gekwalificeerd hebt voor het WK, over je voorbereidingen … En op het moment suprème zeg je: doei. Ik ben weg. Zoek het maar uit. Na het WK hoor je weer van me.

Je bouwt op naar een climax die nooit komt.

Oké … Ik snap dat 100% focus op je topprestatie weinig ruimte laat om ook nog met promotie bezig te zijn. Ik snap dat je tijdens een superbelangrijk toernooi zélf niet bezig wilt zijn met hoe je jouw verhaal overbrengt naar je sponsoren, volgers en fans. Maar om ze nou het hele jaar mee te nemen in jouw wereld en op jouw moment van glorie niks van je te laten horen … Veel dommer kan ik het niet bedenken.

Oogsten in de sport betekent ook oogsten bij je sponsoren (weet je nog: happy sponsor = happy sporter. En andersom). Een WK of ander groot toernooi is juist hét moment om te laten zien waar jouw sponsoren in geïnvesteerd hebben. Dít is waarom ze jou (financieel) steunen. Dit is het moment om te laten zien: dankjewel, het was niet voor niks, dankzij jouw steun heb ik dit kunnen bereiken, dankzij jouw steun kan ik hier shinen.

Dus mocht een coach nou binnenkort, voor wat voor toernooi ook, tegen je zeggen: doe tijdens dat toernooi niks aan je promotie, laat je niet afleiden … Voeg er dan zelf één woordje aan toe: doe tijdens dat toernooi ZELF niks aan je promotie. Laat iemand anders het doen. Jij 100% focus op je topprestatie én tijdens dat toernooi vol in de aandacht.

Groeten, Robin

P.S. Die collega hierboven was superblij met mijn advies en tijdens dat eerder genoemde WK verzorg ik nu haar promotie op socials, website en persoonlijke mailtjes naar sponsoren. Heb jij nou ook zo’n enorm belangrijk toernooi waarvan je denkt: ik wil 100% focus op m’n prestatie, maar ook mijn verhaal delen? Laten we dan samen kijken hoe we happy sporter ook met je happy sponsoren kunnen delen.