“Ja maar… Het is nog niet af… Het kan nog beter…”

Misschien herken je het wel. Je wilt iets doen, maar hebt het idee dat je er pas mee naar buiten kunt als het ‘af’ is; als het perfect is. Je hebt wel een website laten maken, of zelf gemaakt, maar die mag pas online als ‘ie helemaal af is. Vervolgens blijft het liggen, met als eindresultaat dat die website nóóóóóóóit online komt.

Een paar weken terug had ik zo’n situatie. Persberichten de deur uit voor handbiker Tim de Vries en tandemkoppel Vincent ter Schure en Timo Fransen. Vlak voor hun World Cup in Canada – de een met een mailtje vanaf Schiphol, de ander met een bericht uit Canada – zeiden ze ‘ja’ tegen onze samenwerking.

Dus móesten er binnen twee dagen lijsten zijn met mailadressen van media, moest er een soort van vormgeving komen voor de persberichten en accounts aangemaakt worden bij een mailingprogramma. In willekeurige volgorde. En in rap tempo.

Niet ideaal. De vormgeving was niet perfect, de mailinglijst niet compleet. De perfectionist in me schreeuwde moord en brand, maar ja, ik móest publiceren. En de persberichten gingen er dus zo snel mogelijk na de races wél uit.

Resultaat: Tim, Vincent en Timo stonden allemaal in de krant! Ze kregen reacties van vrienden, familie, kennissen, sponsors en volgers hoe tof het was dat ze in de lokale en regionale media konden lezen over hun prestaties.

Advies aan jou – en stiekem ook een klein beetje aan mezelf 😉: ga naar buiten! Publiceer! Ook als dat persbericht, of die Insta-post, of die Facebook-update nog níet perfect is. Want het alternatief – níet publiceren – is altijd slechter.

Dus: lekker posten deze week!

Robin

P.S. Na dat eerste persbericht heb ik alles natuurlijk wél verbeterd. Logootje erbij, sponsoren vermelden, meer adressen op de verzendlijst, de vormgeving net iets beter… Het resultaat? Ze stonden tijdens de WK afgelopen week allemaal weer in de krant. Yes!