Waar de coronamaatregelen stukje bij beetje worden afgebouwd, ontwaakt ook de sportwereld. Langzaam, maar zeker. Sinds deze week is de anderhalvemeterregel niet meer van toepassing tijdens het sporten; binnen of buiten. Oké, voor en na een training moet je weer wél die anderhalve meter in acht nemen, maar je kunt weer een normale training hebben. Gewoon sporten. Ik denk dat veel van je collega’s een variant op ‘joepie!’ niet hebben kunnen onderdrukken.

Dat die anderhalve meter buiten het sporten om nog belangrijk is, bewezen tennissers Djocovid 😜 en consorten wel. “Ik dacht dat het niet zo erg was”, aldus amateurviroloog Novak. Die tijdens de zogenaamde Adria Tour samen met flink wat collega’s en coaches knuffelde, ging stappen en besmet raakte met het virus 😫. Het zal de tenniswereld, die in augustus zó graag weer wil starten, weinig goed doen.

En het roept ook vragen op. Trainen? Dat gaat prima. Maar moeten we ook alweer toernooien willen houden? Moeten we alweer de wereld overvliegen? Ik weet het niet. Ik ben geen amateurviroloog. Stel dat soort vragen maar aan Novak 🤭.

Laten we er nou eens van uitgaan dat er dit jaar geen toernooien gehouden worden. Tenminste: geen grote, internationale, aansprekende dingen. Yikes! Moet je dan doelloos gaan trainen? Klinkt weinig inspirerend, toch?

(Ter totaal-mank-gaande-vergelijking: ik ben als ‘parttime polderstoemper’ 🚴🏻‍♂️ ook wel klaar met die nutteloze trainingsrondjes, zonder dat ik weet dat ik later dit jaar de toerversie van de Amstel Gold Race kan rijden, of ergens in Vlaanderen een kasseienklim kan aanvallen. En voor mij is het slechts hobby!)

De uitdagingen, de doelen voor dit jaar, moet je in jezelf zoeken. De afgelopen weken sprak ik voor Youtube-serie ‘ParaWatcher At Home’ met een aantal van jouw collega’s. Keer op keer zeiden ze hetzelfde: doelloos trainen is niks, dús heb ik nu doelen waarvoor ik niet afhankelijk ben van wie ook. 

Atleten jagen op persoonlijke trainingsrecords, zwemmers racen tegen elkaar in een zeer serieuze setting (’s morgens series, ’s middags finales; the real deal), wielrenners stellen zichzelf het werelduurrecord tot doel, rolstoeltennissers spelen een soort officieus NK tegen elkaar … Stuk voor stuk redenen om ’s morgens uit bed te komen en keihard te trainen.

Zoek jij nog zo’n uitdaging, zo’n call-to-action, zo’n reden om hard te blijven werken? Check dan eens de gesprekken die ik elke vrijdag met collega-sporters maak. Daar zit me een bak positiviteit in! Je krijgt gewoon zin om te gaan sporten…

Blijf gezond, blijf veilig en stel je eigen doelen. Zet ‘m op!

Sportieve groeten,
Robin

O ja … Ik mag het vast niet zeggen, maar stiekem hoop ik dat die eerste evenementen nog even wegblijven. ParaWatcher At Home maak ik in principe tot het eerste serieuze paralympische sportevenement weer gehouden wordt. En ik vind die gesprekken gewoon té leuk om er nu al mee te stoppen 🤩.