Je hebt de vraag misschien in je hoofd al beantwoord: Esther en Bibian zijn Bekende Nederlanders omdat het geweldige sportvrouwen zijn die heel veel hebben gewonnen en veel hebben betekend voor de sport.

LULKOEK!

Nou ja… ze hebben natuurlijk veel gewonnen, maar dat is niet dé reden dat ze BN’er zijn geworden. Dé reden dat ze BN’er zijn geworden, is dat ze tijdens en na hun sportcarrière heul veul tijd en geld hebben gestoken in zelfpromotie. 

Ze zijn niet blijven wachten tot er een journalist langskwam. 

Ze zijn niet blijven wachten tot er alsjeblieft-dankjewel iemand ze financieel wilde steunen. 

Ze zijn niet blijven wachten tot iemand ze het allerbeste materiaal kwam bieden, of hun sport serieus wilde nemen.

Esther en Bibian weten heel goed wat hun positieve, inspirerende en vooral unieke persoonlijke verhaal is waarmee ze anderen raken. Ze zien het belang van randzaken (denk aan social media, sponsoring, materiaal, etc.) die óók bij je sport horen én ze hebben een goed team om zich heen verzameld (want die randzaken moet je als topsporter niet zelf gaan doen).

Tijdens hun carrière waren ze (dat team dus) online enorm actief. Op websites en social media was altijd het laatste nieuws te vinden, was altijd een laatste uitslag te lezen of een stukje van hun eigen sportieve ervaring. Verteld op een goede, professionele en pakkende manier. En (mede) omdát er zoveel over ze te vinden was, werd er ook veel over ze geschreven in de media. Zo werden ze boegbeelden voor de paralympische sport.

Ze hebben allebei de sport veranderd. Het futuristische kuipje waarmee Esther in 2012 haar laatste paralympische medaille won, had níks meer te maken met een traditionele rolstoel. Het was een soort Formule-1-wagen die helemaal op maat gemaakt was. Spectaculair en inmiddels spelen steeds meer rolstoeltennissers in zo’n op maat gemaakte bolide. Wie het beste materiaal heeft, kan het verst komen.

Bibian was een van de drijvende krachten achter de opkomst van parasnowboarden. Als valide sporter was ze op weg naar de Olympische Spelen en toen dat door een beenamputatie geen optie meer was, zette ze zich in om de sport op de Paralympische Spelen te krijgen. Dat lukte in 2014.

Esther en Bibian hebben allebei een stichting, of in goed Engels: een foundation. De Esther Vergeer Foundation wil kinderen met een handicap aan het sporten krijgen, Bibian trekt het met haar Mentelity Foundation iets breder en wil iederéén met een handicap laten sporten. Liefst wintersporten. Een supernobel doel. En daar doen mensen gewoon heel graag aan mee. Het is vrolijk, inspirerend en sporten is nou eenmaal goed voor je.

Van beide vrouwen zijn boeken uitgekomen. Die boeken hebben een publiek bereikt dat normaal nóóit iets van paralympische sport zou lezen. Het zijn geen sportverhalen, maar persoonlijke, aangrijpende en inspirerende verhalen. (En mocht je nou denken: ja, maar die boeken zijn zo goed verkocht omdat ze zoveel hebben gewonnen, lees dan de alinea’s hiervoor nog een keer).

Zó werden Esther en Bibian BN’ers. Zó werden ze boegbeelden van de paralympische sport. Natuurlijk: zonder aansprekende resultaten wordt het een stuk ingewikkelder. Maar met alléén die resultaten en zónder het verhaal te vertellen, waren ze nóóit BN’ers geworden. Daar hadden geen tien gouden medailles aan geholpen (Esther 7, Bibian 3).

Zonder je verhaal te vertellen, word je geen BN’er. Zonder team om je heen om dat verhaal te vertellen, om je prestaties de wereld in te slingeren, kom je niet in de media terecht. Blijf niet wachten. Pak het heft in eigen hand, verzamel een team en maak jezelf BN’er.

Zet ‘m op!

Groeten, Robin

P.S. Ik verstuur deze berichten ook elke vrijdag per mail naar een selecte groep sporters. Vinden ze erg handig, hoeven ze zelf niet te gaan zoeken. Wil jij dat ook? Laat dan even je gegevens achter…