Hoi #vriendenpeople!

Als je afgelopen week op Twitter, Facebook of Insta rondkeek, was het er een behoorlijk ongezellige boel. Met hashtags als #ikdoennietmeermee en #friedepiepol werd een discu… eh, sorry … Het wás helemaal geen discussie. Het was roepen, harder roepen, schreeuwen, harder schreeuwen, krijsen, harder krijsen … Stem kwijt. Maar luisteren? Ho maar.

Mocht je nu denken: wat de $%*# moet ik met al dat coronagezeik en die viruswappies? Wacht even. Ik kom bij je!

Op een gegeven moment dacht ik: lekker sociaal hier, die sociale media. Ze kunnen het beter asociale media noemen. Van sociaal, verbindend, gezellig en samen is geen sprake meer.

Terug naar jou.

Want: hoe gebruik jij je sociale media? Gebruik je het om foto’s online te gooien, hippe hashtags toe te voegen en je sponsoren te taggen? Om een uitslag te delen, met misschien een link naar een verhaaltje? Tot zover logisch, maar: wat doe je als mensen reageren?

Als ik op de socials van flink wat paralympische sporters rondkijk, weet ik het antwoord vaak snel: he-le-maal niks. Reacties?!?! Moet ik daar iets mee?!?!!

Nou ja … Je hoeft natuurlijk niet persé op iedere reactie met ‘gefeliciteerd’ of ‘toffe foto’ te reageren. Hoeft niet. Is wel lief.

En als een totale vreemdeling een vraag stelt over je foto, je uitslag of je sport, is het minste dat je kunt doen deze beantwoorden. Denk je nu: ja, duh, da’s logisch?! Prima. Dan is deze mail niet voor jou. Dan zeg ik alleen maar: vooral doorgaan!

Maar als je denkt: goh, dat heb ik nou nog nooit gedaan, ik laat die vreemdelingen voor wat ze zijn; dan heb je zonder twijfel kansen gemist. Misschien is degene die je iets vraagt wel die nieuwe sponsor waardoor jij nóg professioneler aan de slag kunt. Of brengt ‘ie je wel in contact met een journalist van een grote krant. Die vervolgens een verhaal over je schrijft. En dan …

Nou ja: je snapt het.

Social media heet niet voor niets social. Zorg dat je dat ook bent.

Robin

P.S. Heb jij #vriendenpeople gemist? Google dan even. Een beetje lachen kan ik deze gekke tijden geen kwaad, toch?