Van de week had ik een gesprek met een van jouw ervaren paralympische collega’s. Eentje in de categorie ‘medailleregen’. We hadden het over het feit dat de grootste Nederlandse kranten over een paar maanden niet naar Tokio komen. En vooral ook over hoe zij dan tóch haar verhaal kon vertellen. Aan media, aan volgers en haar sponsoren. “Ik vind het door het jaar heen al lastig om iets te delen op social media, laat staan dat ik mijn verhaal zelf goed kan delen tijdens het belangrijkste toernooi in de vier jaar! Dat geeft teveel afleiding”

De opmerking ‘ik wil helemaal niks doen dat afleidt tijdens de Paralympische Spelen’ die volgde, is helemaal terecht. Want tijdens de Spelen, hét toernooi waar jij een keer per vier jaar kunt shinen, wíl je ook niks anders dan sporten, eten en rusten. Je wilt geen afleiding. Je wilt alleen maar bezig zijn met hét doel waar je nu al zolang voor hebt gewerkt. En dus is er geen ruimte voor afleiding. Geen ruimte voor social media, het onderhouden van je website en het benaderen van media. Het kost teveel tijd en energie.

Maar ‘niks doen’ … Ja, dat is goed voor de korte termijn. Want het betekent dat je je 100% focust op je sport. Maar aan de andere kant is het rampzalig voor de lange termijn, want niemand – media, fans én mogelijke sponsoren – hoort je verhaal, wordt erdoor geïnspireerd of weet überhaupt van jouw bestaan. Dan sta je na Tokio misschien wel met een plak om je nek, of twee, of drie, maar ben je toch weer terug bij af.

Is het dan ‘of/of’? Of kan het ook ‘en/en’ zijn? 

Natuurlijk kan dat ook! Jij kunt én scoren op de Spelen én met jouw verhaal. Maar: ‘en/en’ kun je niet alleen. Als jij je 100% op je sportieve prestaties wilt focussen, moet je zorgen dat iemand anders zich 100% focust op het vertellen en delen van jouw verhaal. 

(Je mag mij overigens ook laten zwemmen, hardlopen, tafeltennissen of handbiken en zélf je mediamanagement doen, maar dat lijkt me een veeeeeel slechter idee).

Zoals gezegd: ik ben straks in Tokio om jóuw verhaal te vertellen (goed om te weten: ik ga dus niet in opdracht van NOC*NSF naar de Spelen, zoals de afgelopen edities wel het geval was). Ik ben er voor jou, om te zorgen dat jouw verhaal goed en professioneel verteld wordt. Op social media, met persberichten, met filmpjes en foto’s; simpel gezegd: met toffe content, zodat jij ook buiten de sport scoort. Bij volgers, media en (toekomstige) sponsoren.

Ik ben bezig alle info over wat ik voor jou kan doen in Tokio op m’n website te zetten. Binnenkort komt dat voor iedereen online. Ik vertel jou, omdat je deze mail al een tijdje ontvangt, graag nu al wat mijn advies voor jou is en hoe we dat aan kunnen gaan pakken. Een soort pre-première dus (en dat is best interessant, want ik kan in Tokio natuurlijk niet voor álle paralympiërs aan de slag. Vol = vol).

Denk jij: ik wil ‘en/en’ en ben je benieuwd wat ik voor je kan doen? Bel, mail of app me gewoon een keer. Dan praat ik je bij.

Groeten, Robin